دانلود آهنگ جدید

دانلود ترتیل سوره قلم استاد پرهیزگار صوتی با ترجمه فارسی - جمیل مدیا

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
دوشنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۱

دانلود سوره قلم یک بار تکرار

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
ن وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ ﴿۱﴾
ن [نون‏]، سوگند به قلم و آنچه نویسند (۱)
مَا أَنْتَ بِنِعْمَهِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ ﴿۲﴾
تو -به لطف پروردگارتدیوانه نیستى‏ (۲)
وَإِنَّ لَکَ لَأَجْرًا غَیْرَ مَمْنُونٍ ﴿۳﴾
و تو را پاداشى ناکاسته [/بى‏منت‏] است‏ (۳)
وَإِنَّکَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِیمٍ ﴿۴﴾
و تو داراى اخلاق بسیار بزرگوارانه‏اى هستى‏ (۴)
فَسَتُبْصِرُ وَیُبْصِرُونَ ﴿۵﴾
زودا که بنگرى و بنگرند (۵)
بِأَیْیِکُمُ الْمَفْتُونُ ﴿۶﴾
که کدامیک از شما دیوانه‏اید (۶)
إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ ﴿۷﴾
بى‏گمان پروردگارت به کسى که از راه او گم گشته و به رهیافتگان آگاه‏تر است‏ (۷)
فَلَا تُطِعِ الْمُکَذِّبِینَ ﴿۸﴾
پس از منکران اطاعت مکن‏ (۸)
وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُونَ ﴿۹﴾
خوش دارند که با آنان سازگارى کنى تا با تو سازگارى کنند (۹)
وَلَا تُطِعْ کُلَّ حَلَّافٍ مَهِینٍ ﴿۱۰﴾
و از هیچ بیهوده سوگند خوار پستى اطاعت مکن‏ (۱۰)
هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِیمٍ ﴿۱۱﴾
عیبجوى روانه در پى سخن‏چینى‏ (۱۱)
مَنَّاعٍ لِلْخَیْرِ مُعْتَدٍ أَثِیمٍ ﴿۱۲﴾
باز دارنده، از نیکى، تجاوزگر گناهکار (۱۲)
عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِکَ زَنِیمٍ ﴿۱۳﴾
درشت‏خوى، و بعد از این همه، ناپاکزاد (۱۳)
أَنْ کَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِینَ ﴿۱۴﴾
به خاطر آنکه مالدار است و صاحب پسران‏ (۱۴)
إِذَا تُتْلَى عَلَیْهِ آیَاتُنَا قَالَ أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ ﴿۱۵﴾
چون آیات ما بر او خوانده شود، گوید افسانه‏هاى پیشینیان است‏ (۱۵)
سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ ﴿۱۶﴾
زودا که بر بینى او نشانه‏اى بگذاریم‏ (۱۶)
إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ کَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّهِ إِذْ أَقْسَمُوا لَیَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِینَ ﴿۱۷﴾
ما آنان را آزموده‏ایم، همچنانکه باغداران را هم آزموده‏ایم، آنگاه که سوگند خوردند که صبحگاهان میوه‏هاى آن را بازچینند (۱۷)
وَلَا یَسْتَثْنُونَ ﴿۱۸﴾
و ان شاء الله نگفتند (۱۸)
فَطَافَ عَلَیْهَا طَائِفٌ مِنْ رَبِّکَ وَهُمْ نَائِمُونَ ﴿۱۹﴾
سپس بلایى شبانه از جانب پروردگارت، در حالى که ایشان خفته بودند، بر آن زد (۱۹)
فَأَصْبَحَتْ کَالصَّرِیمِ ﴿۲۰﴾
و مانند خاکستر سیاه شد (۲۰)
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِینَ ﴿۲۱﴾
[آنان بى‏خبر] صبحگاهان همدیگر را فراخواندند (۲۱)
أَنِ اغْدُوا عَلَى حَرْثِکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صَارِمِینَ ﴿۲۲﴾
که اگر میوه‏چین هستید، پگاه به سراغ کشتزارتان بروید (۲۲)
فَانْطَلَقُوا وَهُمْ یَتَخَافَتُونَ ﴿۲۳﴾
سپس رهسپار شدند، در حالى که آهسته با همدیگر سخن مى‏گفتند (۲۳)
أَنْ لَا یَدْخُلَنَّهَا الْیَوْمَ عَلَیْکُمْ مِسْکِینٌ ﴿۲۴﴾
که مبادا بى‏نوایى به آنجا بر شما وارد شود (۲۴)
وَغَدَوْا عَلَى حَرْدٍ قَادِرِینَ ﴿۲۵﴾
و بر منع و مضایقه توانا شدند (۲۵)
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ ﴿۲۶﴾
و چون آن [باغ سیاه‏سوخته‏] را دیدند [جا خوردند و] گفتند ما گم گشته‏ایم‏ (۲۶)
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۲۷﴾
نه، مثل اینکه، بى‏بهره‏ایم‏ (۲۷)
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُلْ لَکُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴿۲۸﴾
بهترینشان گفت مگر به شما نگفته بودم که چرا تسبیح [و ان شاء الله‏] نمى‏گویید؟ (۲۸)
قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا کُنَّا ظَالِمِینَ ﴿۲۹﴾
گفتند پاک است پروردگارمان، ما خود ستمکار بودیم‏ (۲۹)
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَلَاوَمُونَ ﴿۳۰﴾
سپس به سرزنش به همدیگر روى آوردند (۳۰)
قَالُوا یَا وَیْلَنَا إِنَّا کُنَّا طَاغِینَ ﴿۳۱﴾
گفتند واى بر ما، ما سرکش بوده‏ایم‏ (۳۱)
عَسَى رَبُّنَا أَنْ یُبْدِلَنَا خَیْرًا مِنْهَا إِنَّا إِلَى رَبِّنَا رَاغِبُونَ ﴿۳۲﴾
چه بسا پروردگارمان بهتر از آن را برایمان جانشین گرداند، ما به سوى پروردگارمان مى‏گراییم‏ (۳۲)
کَذَلِکَ الْعَذَابُ وَلَعَذَابُ الْآخِرَهِ أَکْبَرُ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ ﴿۳۳﴾
این چنین است عذاب، و اگر مى‏دانستند عذاب اخروى سهمگین‏تر است‏ (۳۳)
إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿۳۴﴾
براى پرهیزگاران در نزد پروردگارشان بهشتهاى پرناز و نعمت است‏ (۳۴)
أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ ﴿۳۵﴾
آیا مسلمانان را همانند گناهکاران مى‏شماریم؟ (۳۵)
مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ﴿۳۶﴾
شما را چه مى‏شود چگونه داورى مى‏کنید؟ (۳۶)
أَمْ لَکُمْ کِتَابٌ فِیهِ تَدْرُسُونَ ﴿۳۷﴾
یا مگر کتابى دارید که در آنها مطالعه مى‏کنید (۳۷)
إِنَّ لَکُمْ فِیهِ لَمَا تَخَیَّرُونَ ﴿۳۸﴾
که در آن براى شما هرچه آرزو کنید هست؟ (۳۸)
أَمْ لَکُمْ أَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَهٌ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ إِنَّ لَکُمْ لَمَا تَحْکُمُونَ ﴿۳۹﴾
یا شما را پیمانهایى است با ما که حکم آن تا قیامت باقى باشد که هر چه حکم کنید براى شما باشد؟ (۳۹)
سَلْهُمْ أَیُّهُمْ بِذَلِکَ زَعِیمٌ ﴿۴۰﴾
از ایشان بپرس که کدامیک از آنان ضامن این امر است؟ (۴۰)
أَمْ لَهُمْ شُرَکَاءُ فَلْیَأْتُوا بِشُرَکَائِهِمْ إِنْ کَانُوا صَادِقِینَ ﴿۴۱﴾
یا شرکایى دارند، پس اگر راست مى‏گویند شریکانشان را به میان آورند (۴۱)
یَوْمَ یُکْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَیُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا یَسْتَطِیعُونَ ﴿۴۲﴾
روزى که هنگامه بالا گیرد، و آنان را به سجده دعوت کنند ولى نتوانند (۴۲)
خَاشِعَهً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّهٌ وَقَدْ کَانُوا یُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ ﴿۴۳﴾
دیدگانشان [از ترس‏] فرو افتاده باشد، غبار خفت و خوارى بر رخسارشان نشسته، و چنین بود که به سجده دعوت مى‏شدند و تندرست بودند (۴۳)
فَذَرْنِی وَمَنْ یُکَذِّبُ بِهَذَا الْحَدِیثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُونَ ﴿۴۴﴾
پس مرا با کسى که این سخن را تکذیب مى‏کند، وابگذار، زودا که آهسته آهسته به نحوى که در نیابند، فرو خواهیمشان گرفت‏ (۴۴)
وَأُمْلِی لَهُمْ إِنَّ کَیْدِی مَتِینٌ ﴿۴۵﴾
و مهلتشان مى‏دهم، زیرا تدبیر من سخت استوار است‏ (۴۵)
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ﴿۴۶﴾
یا مگر از آنان مزدى درخواست مى‏کنى، و آنان خود را زیر بار تاوان، گرانبار مى‏یابند؟ (۴۶)
أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ ﴿۴۷﴾
یا مگر علم و اسرار غیب با ایشان است و از روى آن مى‏نویسند؟ (۴۷)
فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ وَلَا تَکُنْ کَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَکْظُومٌ ﴿۴۸﴾
پس در انتظار حکم پروردگارت شکیبایى کن و همانند صاحب ماهى [ یونس‏] مباش که [در تاریکى‏] ندا در داد و خشم فرو خورده بود (۴۸)
لَوْلَا أَنْ تَدَارَکَهُ نِعْمَهٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ ﴿۴۹﴾
اگر نعمتى از جانب پروردگارش او را دستگیرى نمى‏کرد، به کرانه‏[ى بى‏آب و علف‏] افکنده شده بود و قابل ملامت بود (۴۹)
فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿۵۰﴾
سپس پروردگارش او را برگزید و از شایستگانش قرار داد (۵۰)
وَإِنْ یَکَادُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ وَیَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ ﴿۵۱﴾
و بسیار نزدیک بود که کافران چون قرآن را شنیدند، تو را با دیدگانشان آسیب برسانند و گفتند او دیوانه است‏ (۵۱)
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ ﴿۵۲﴾
و حال آنکه آن جز پندى براى جهانیان نیست‏ (۵۲)
به این پست امتیاز دهید.
Rate this post
Likes0Dislikes0
21 views مشاهده
دیدگاه کاربران انتشار یافته : 0 - در انتظار بررسی : 35
    • دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    • دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.